Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Tijd en materie

De designwereld moet zijn zelfbeeld herzien, klinkt het in het gesprek na afloop van de lezingen. Dat wil niet zeggen dat al het bestaande moet worden losgelaten, aldus Cramer. Het gaat erom de vraagstukken van vandaag samen op te pakken, op een concrete, reële manier. Dat geldt ook voor het streven naar een gelijkwaardige onderwijs- en werksituatie, benadrukt Enigbokan. Bijvoorbeeld door de manier waarop we leren en reflecteren, op ons eigen werk en op dat van anderen, hoe we beoordelen en evalueren, te analyseren en aan te passen.

En helemaal aan het einde van een lange en intensieve dag ging het over tijd. Het opnieuw formuleren van de designpraktijk raakt ook aan de waardering van en omgang met tijd, zoals onder meer uit de workshop Time Worlds van Paolo Patelli bleek. Tijd, en vooral het gebrek eraan, bepaalt het onderwijs en later het werk. Tijd als ritme waarin we werken en leven. Tijd als factor voor succes: wie snel werkt wordt meer gewaardeerd. Marktgerichte tijd die druk legt op studenten en werknemers. Maar het ging ook over tijd in de zin van de geschiedenissen die studenten, vaak opgegroeid in andere landen, met zich meedragen en waarvoor in de opleiding vaak nauwelijks ruimte is. En over de trage tijd van materie, waar wij ons meer bewust toe moeten verhouden, willen wij nog een tijdje voort op deze planeet.

Tekst: Lotte Haagsma